Creating deep holes in the plain of Eshtehard!
A Report on Iran's Longest Fissure or the Greatest Neglect of Land! Do we learn a lesson?
گزارشی از طولانیترین شکافِ ایران یا بزرگترین غفلت سرزمینی! آیا عبرت میگیریم؟
درمنطقه دشت اشتهارد در روستای فتحآباد در مرز میان دو استان قزوین و البرز فروچاله یا شکافهای عمیقی در دشت اشتهارد به وجود آمده است.
نیشابور فرو میرود؛ درست همانگونه که ابرقو در یزد، جهرم در فارس، میناب در هرمزگان، کلاهقاضی در اصفهان، خانمیرزا در لردگان، اشتهارد در قزوین، ابردژ در ورامین و شهریار در تهران فرو میرود! چه باید کرد؟
به گزارش عصر ایران, دشت اشتهارد در ۱۰۰ کیلومتری تهران قرار دارد. جاییکه طی دهههای گذشته بهدلیل مصرف آبهای زیرزمینی خشک و خشکتر شده و حالا شواهدی از مرگ را نشان میدهد. اینجا نوعی از فروچاله بهوجود آمده که به آن شکاف میگویند و کارشناسان معتقدند بدترین نوع فروچاله است. کارشناس محیط زیست میگوید: «این فروچالهها اگر به طور طبیعی بخواهد خودش را جبران بکند، بین ۵۰ تا ۷۰ هزار سال زمان میبرد.»
لازم به ذکر است که از محل فروچالهها تا اشتهارد ۱۸ کیلومتر، تا قزوین ۵۵ کیلومتر، تا کرج ۷۰ کیلومتر، تا شهریار ۷۵ کیلومتر، تا ساوه ۸۰ کیلومتر و تا تهران حدود ۱۰۰ کیلومتر فاصله دارد. از آنجایی که این شکاف در چند مسیر بهوجود آمده همه این شهرها را تحتالشعاع قرار میدهد.
گفتنی است که با از دست دادن آبخوانها یا همان سفرههای آب زیرزمینی، این منطقه مخازن آب استراتژیک و حیاتی خود را از دست میدهد و هیچ بارندگی و سیلی هم نمیتواند آن را جبران کند.
فروچاله دشت اشتهارد نشانه پایان کار آبخوان در این منطقه است و هنوز نمیدانیم وسعت ابعاد فاجعه تا چه اندازه است؛ اما شواهد نشان میدهد که خطوط بهم پیوسته فروچالهها به سمت تهران در حرکت است و به زودی این کلانشهر بزرگ را با بزرگترین مشکل زیست محیطی جهان مواجه خواهد کرد.
فروچاله دشت اشتهارد نشانه پایان کار آبخوان در این منطقه است و هنوز نمیدانیم وسعت ابعاد فاجعه تا چه اندازه است؛ اما شواهد نشان میدهد که خطوط بهم پیوسته فروچالهها به سمت تهران در حرکت است و به زودی این کلانشهر بزرگ را با بزرگترین مشکل زیست محیطی جهان مواجه خواهد کرد.
کارشناس محیط زیست در ادامه افزود: «این فروچاله [به ما] میگوید که نوع مدیریت ما تناسبی با واقعیتهای بوم شناختی و یا اکولوژیک سرزمین ما ندارد و مدیریت حاکم بر سرزمین ما از فهم لازم برای درک قوانین حاکم بر طبیعت ایران برخوردار نبوده است.»
وی ادامه میدهد. «این فروچاله به ما میگوید که ما به جای درک قوانین حاکم بر طبیعت ایران و به جای اینکه بر مبنای واقعیتهای بومشناختی طراحی کنیم، رفتهایم بر اساس نیازهای کوتاهمدت خودمان چیدمان کشور را طراحی کردهایم و این فروچاله به ما میگوید اگر به همین روند ادامه دهیم دیگر چیزی باقی نخواهد ماند در این سرزمین که بخواهیم از دست بدهیم.»
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر